Boeken·Non-fictie·Recensie

Leven vanuit verzet – José Bosma

Omslagfoto van het boek 'Leven vanuit verzet'.
Machteloosheid van generatie op generatie

Ik lees regelmatig een boek ‘over de oorlog’. Een verhaal dat zich afspeelt in de concentratiekampen, of op het thuisfront. Vorig jaar las ik voor het eerst een boek dat begint wanneer de oorlog eindigt. Dit is opnieuw zo’n boek. Wat doet een oorlog met de mensen die achterblijven? En nog veel meer: wat doet een oorlog met iemand die de oorlog nooit zelf heeft mee gemaakt? Veel kinderen dragen de gevolgen van iets waar ze het bestaan niet eens van kennen, waar ze zelfs geen vermoeden van hebben. Het is een invalshoek waar ik tot voor kort weinig heb bij stil gestaan.

Je merkt dat de auteur geen romanschrijfster is. Het is geschreven in de ‘eigen taal’, met vooral een opsomming van de gebeurtenissen die ze heeft mee gemaakt, de onverwachte uitbarstingen van haar vader en het geweld dat hij niet schuwde.

Ik bleef lange tijd op mijn honger zitten omdat ik, aan de hand van de korte inhoud, had verwacht dat het boek de zoektocht naar het verhaal van haar vader zou vertellen. Het is echter het verhaal van de auteur zelf dat werd neer geschreven, haar onmacht, als gevolg van de machteloosheid van haar vader om de oorlog een plaats te geven.

Dat is het schrijnende aan het verhaal, wat onmacht met mensen kan doen, dat je onmacht van generatie op generatie kan door geven, omdat niemand hen geleerd heeft hoe je onmacht kan omzetten in een kracht. Het gevoel van machteloosheid is voor mij heel herkenbaar, ook is het dan in een heel andere context, niet vergelijkbaar met wat de auteur heeft moeten doorstaan.

De auteur probeert het verhaal een diepere dimensie te geven door de machteloosheid en frustraties om te zetten in loslaten en vergeving waardoor het wellicht voor haar louterend heeft gewerkt. Het vergt ongetwijfeld veel moed om haar verhaal neer te schrijven omdat ze alles opnieuw moet beleefd hebben bij het schrijven van dit boek.

6 gedachten over “Leven vanuit verzet – José Bosma

  1. Inge, wat me inspireert in dit blogbericht is jouw zin: “Dat is het schrijnende aan het verhaal, wat onmacht met mensen kan doen, dat je onmacht van generatie op generatie kan door geven, omdat niemand hen geleerd heeft hoe je onmacht kan omzetten in een kracht.”
    Dat maakt me nieuwsgierig. Hoe zie jij dit, je onmacht omzetten naar een kracht?

    Geliked door 1 persoon

    1. Deze vraag stel ik me al bijna 40 jaar 😉 Machteloosheid is voor mij altijd mijn grootste ‘issue’ geweest in het leven. Ik denk dat ik stilaan een antwoord heb gevonden op deze vraag. Het antwoord uit zich echter niet in een tweetal zinnen. Ik ben mijn visie, op basis van mijn ervaring, hier rond aan het uitschrijven. Wordt dus vervolgd 😉

      Geliked door 1 persoon

      1. Inge Een heel mooi boek denk ik met een bijzondere titel ” leven vanuit verzet ” toepasselijk in deze hedendaagse tijd. Loslaten en vergeving vergt inzicht en bewustwording. Een interessant boek
        zal ik wel eens lezen

        Like

  2. Dank je wel voor deze mooie recensie op mijn boek. Ik moet je eerlijk zeggen dat loslaten iets is, dat ik door vallen en opstaan heb mogen leren. Als kind begreep ik niets van de onderliggende reden, omdat er nooit over gesproken werd. Maar naarmate ik ouder werd ben ik dingen gaan begrijpen, omdat ik ,zoals in mijn geval, noodgedwongen op onderzoek uitging.Toen ik achter een aantal dingen kwam, kon ik niets anders dan vergeven. Mijn vader zat in het verzet vanwege zijn rechtvaardigheidsgevoel en werd verraden en daardoor gemarteld en door het hele land gesleept. Ik heb mijn vader een hart gegeven en ben de goede dingen gelukkig niet vergeten, kon daarom ook vergeven. Dit trauma is sinds kort officieel erkend. Ik heb dit boek geschreven vanuit mijn hart, het is mijn debuut. Er mag niet meer gezwegen worden. Ook niet in deze tijd. Fijn dat ik je aangeraakt heb met mijn schrijven. Lieve groet José Bosma

    Geliked door 1 persoon

    1. Dag José, dankjewel voor je waardevolle toevoeging. Iedereen die te maken krijgt met loslaten en vergeving zal erkennen dat het een proces is van vallen en opstaan, een proces dat vaak jarenlang in beslag neemt. Velen onder ons houden woorden vaak te lang verborgen in ons diepste. Als je dan de woorden uit je hart kan gebruiken om jouw verhaal te brengen, dan kan dat alleen maar aangemoedigd worden. Zeker als ze niet de bedoeling hebben om anderen te kwetsen. En dat doe je niet. Dat is bewonderenswaardig.

      Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s