Gedichten·Poëzie

Dolfijn

Op zoek naar rust
strevend naar vrede
hoop ik geen opschudding te veroorzaken
in een zee van golven.

Ik stel me op
als een ijzeren pilaar
bewegingsloos
geruisloos
zo onzichtbaar als het maar kan.

Maar de golven blijven komen
en slaan hard tegen me aan.

Ik span me nog harder op.
Eén brok spanning.
Geen rust.
En steeds hardere slagen.

Mezelf voordoen
als een onzichtbare ijzeren pilaar
brengt geen rust
zoals gehoopt.

Dus laat ik maar de dolfijn in mij los
met m’n vrolijke snoet
dobberend in het water
zachtjes genietend
van de zon, de lucht en het water.

En als mijn krachtige bewegingen
golfslagen voort brengen
dan zij het maar zo.

Vrolijk en gezwind
beweeg ik me soepel in het water
voel ik de golven niet meer.

Ik laat het goud in mijn hart
tot leven komen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s