Boeken·Fictie·Recensie

De jongen, de mol, de vos en het paard – Charlie Mackesy

Omslagfoto van het boek 'De jongen, de mol, de vos en het paard'.

Ik woon op een klein appartement waardoor ik geen ruimte heb voor een eigen bibliotheek of kasten propvol boeken. Een e-reader is voor mij dus de ideale oplossing voor een eigen digitale bibliotheek.
Maar soms zijn er boeken die je ‘in het echt’ moet kopen, die je moet kunnen vastpakken, voelen, die je moet kunnen doorbladeren en willekeurig openslaan. Dit boek is er zo één.

“Ik wil dat het zo’n boek is waar je in kunt duiken, waar en wanneer je maar wilt. Begin gerust middenin. Klad er maar op, kreuk de hoeken en laat het goed beduimeld achter.”

Ja, zo’n boek is het. Het is geen “leesboek” maar een boek dat op je nachttafeltje ligt om er zo af en toe eens in te duiken, op een willekeurige pagina. Om daarna rustig en vredevol in te slapen.
Want het boek brengt rust, door z’n eenvoud in tekeningen en korte maar krachtige zinnen.

In eenvoud ligt de grootste kracht.

Inspirerend omhult het boek je met warmte en wijsheid, het dompelt je onder in een heel rustgevend bad. Ik heb zelden zo’n eenvoudig én krachtig boek tegelijk gelezen. Voor jong én oud.
Het is zo’n boek dat je na lange tijd terug vindt in je kast en waarin je dan opnieuw verwonderd wordt door de eenvoud ervan.

Een boek waar ik alleen maar vol lof over kan zijn, en dat je cadeau wenst te doen aan de mensen die je een warm hart toedraagt.

Ik geef je tot slot graag enkele korte fragmenten mee:

‘We hoeven niets te weten over morgen,’ zei het paard, ‘het enige wat wij hoeven te weten is dat wij van elkaar houden.’

‘Als je de macht lijkt te verliezen over grote dingen
… focus dan op wat dichtbij is en waar je van houdt.’

‘Wat is jouw beste ontdekking?’ vroeg de mol.
‘Dat wie ik ben, genoeg is,’ zei de jongen.

Boeken·Fictie·Recensie

Verdwaald in Tirol – Astrid Habraken

Omslagfoto van het boek 'Verdwaald in Tirol'.

Toen ik de titel van het boek las, wist ik dat ik dit boek absoluut wou lezen. Tirol is één van m’n favoriete bestemmingen. De bergen, de natuur en vergezichten, de stilte en de rust. Ik zou zo opnieuw willen vetrekken.

In het boek verhuist een expat van Nederland naar Innsbruck. Zijn vrouw is aanvankelijk enthousiast omdat ze altijd al droomde van een nieuwe start in het buitenland. Al had ze liever gehad dat de bestemming Amerika was in plaats van Oostenrijk.

Het verhaal vertelt uiteindelijk de moeizame zoektocht van de vrouw om zich thuis te voelen in deze nieuwe omgeving. Het verhaal is gebaseerd op de auteur haar eigen omzwervingen. We komen echter niet te weten wat fictie of realiteit is.

Het boek leest heel vlot, ook al kon ik me moeilijk vereenzelvigen met het hoofdpersonage omdat Tirol wel een grote aantrekkingskracht op mij heeft.

Maar als je geen grote affiniteit hebt met de bestemming, het volk en de cultuur, dan kan ik me wel beter plaatsen in het verhaal. Zij had misschien sneller haar draai gevonden in een grotere stad als New York. Zelf daarentegen zou ik daar veel moeilijker kunnen integreren. Die invalshoek geeft een bijzonder perspectief aan het verhaal.

Boeken·Fictie·Recensie

Van het hart – Inge van der Krabben

Omslagfoto van het boek 'Van het hart'.

Nadat de gepensioneerde Mies haar man verliest slaagt ze er niet in het verdriet een plaats te geven en terug van het leven te genieten. Met tegenzin en op aanraden van haar enige zoon schrijft ze zich in voor een rouwgroep.

De auteur schrijft zacht, beeldend en respectvol. Ondanks dat het thema over rouw en verdriet gaat ligt het niet zwaar op de maag. Ze slaagt er in om een humoristische en luchtige noot toe te voegen, ook al gaat ze het verdriet op zich niet uit de weg.

Het boek bevat eveneens mooie zinnen die blijven hangen.

“Het gevoel van iemand, de nabijheid, het veilig vertrouwde – dat miste je het meest.”

“Het zou anders een hoop ellende schelen in de wereld als we in onze relaties niet zo afhankelijk waren van elkaar. Zonder verwachtingen elkaar laten zijn.”

Door de mooie dialogen en de interactie tussen de verschillende leden van de rouwgroep geeft de auteur toch een zekere diepgang aan het boek.