Gedichten·Poëzie

Geborgen

Ik voel me geborgen
omdat jij er bent

Ik voel me geborgen
omdat je teder voor me bent
omdat je me met zachtheid omringt
omdat je respect voor me hebt

Ik voel me geborgen
omdat ik warmte voel in jouw nabij zijn
omdat ik mag zwijgen als jij er bent
omdat ik mag zijn wie ik ben, zoals ik ben

Ik voel me geborgen
omdat ik mag zoeken en vinden
omdat ik mag huilen en lachen
omdat niets hoeft, en alles mag

Ik voel me geborgen
omdat jij er bent

Gedichten·Poëzie

Dolfijn

Op zoek naar rust
strevend naar vrede
hoop ik geen opschudding te veroorzaken
in een zee van golven.

Ik stel me op
als een ijzeren pilaar
bewegingsloos
geruisloos
zo onzichtbaar als het maar kan.

Maar de golven blijven komen
en slaan hard tegen me aan.

Ik span me nog harder op.
Eén brok spanning.
Geen rust.
En steeds hardere slagen.

Mezelf voordoen
als een onzichtbare ijzeren pilaar
brengt geen rust
zoals gehoopt.

Dus laat ik maar de dolfijn in mij los
met m’n vrolijke snoet
dobberend in het water
zachtjes genietend
van de zon, de lucht en het water.

En als mijn krachtige bewegingen
golfslagen voort brengen
dan zij het maar zo.

Vrolijk en gezwind
beweeg ik me soepel in het water
voel ik de golven niet meer.

Ik laat het goud in mijn hart
tot leven komen.

Gedichten·Poëzie

Ik vlieg

In m’n hoofd vlieg ik
vrolijk en gezwind door de lucht
soepel en behendig
strek ik m’n vleugels uit
en vlieg ik om de obstakels heen.

Maar hier op aarde
verkrampt m’n lichaam.
Ik voer uit wat gevraagd wordt.
Ik zwijg omdat woorden worden genegeerd.
Zelfstandigheid wordt enkel geapprecieerd
als vervelende problemen opgelost moeten worden.

Maar nu sta ik op,
strek ik m’n vleugels uit
en vlieg omhoog.

Nu weet ik
dat vliegen in m’n genen zit.
Zelfstandigheid en vrijheid
heb ik nodig
om gezwind door het leven te gaan.

Eerdere pogingen
om uit te vliegen
strandden telkens opnieuw.

Omdat ik bang was om neer te storten?
Omdat ik bang was voor de weidsheid van de vrijheid?
Omdat ik bang was voor de zwaarte van de zelfstandigheid?

Wie zal het zeggen…

Wellicht was ik me vooral onbewust
van de kracht in mijn eigen vleugels
eeuwig wachtend
op degene die me in de lucht zou duwen
en dus bleef ik
machteloos
aan de grond genageld
toen ik wou uitvliegen.

Maar nu weet ik
dat vliegen in m’n genen zit.
Zelfstandigheid en vrijheid
heb ik nodig
om gezwind door het leven te gaan.

Ik vlieg.

Eindelijk.

Ik vlieg.