Gedichten·Poëzie

Ik vlieg

In m’n hoofd vlieg ik
vrolijk en gezwind door de lucht
soepel en behendig
strek ik m’n vleugels uit
en vlieg ik om de obstakels heen.

Maar hier op aarde
verkrampt m’n lichaam.
Ik voer uit wat gevraagd wordt.
Ik zwijg omdat woorden worden genegeerd.
Zelfstandigheid wordt enkel geapprecieerd
als vervelende problemen opgelost moeten worden.

Maar nu sta ik op,
strek ik m’n vleugels uit
en vlieg omhoog.

Nu weet ik
dat vliegen in m’n genen zit.
Zelfstandigheid en vrijheid
heb ik nodig
om gezwind door het leven te gaan.

Eerdere pogingen
om uit te vliegen
strandden telkens opnieuw.

Omdat ik bang was om neer te storten?
Omdat ik bang was voor de weidsheid van de vrijheid?
Omdat ik bang was voor de zwaarte van de zelfstandigheid?

Wie zal het zeggen…

Wellicht was ik me vooral onbewust
van de kracht in mijn eigen vleugels
eeuwig wachtend
op degene die me in de lucht zou duwen
en dus bleef ik
machteloos
aan de grond genageld
toen ik wou uitvliegen.

Maar nu weet ik
dat vliegen in m’n genen zit.
Zelfstandigheid en vrijheid
heb ik nodig
om gezwind door het leven te gaan.

Ik vlieg.

Eindelijk.

Ik vlieg.

Gedichten·Poëzie

Just be there

Het doet er niet toe wat je doet.
Het doet er niet toe hoe je bent.
Het doet er vooral toe dat je er bent.

Vraag dus niet om goedkeuring van datgene wat je doet.
Vraag dus geen bevestiging of je goed genoeg bent.
Maar wees er gewoon. Om samen te genieten van het moment.

Laten we dat beseffen nu je er nog bent…

Gedichten·Poëzie

Oude deuren

Als oude deuren sluiten
openen zich nieuwe kansen

Ik sluit de oude deur
niet met een plof
maar met zachtheid
wel vast besloten
de sleutel in het slot

Ik sluit de oude deur
met zachtheid
ook al bracht de gesloten ruimte
hoofdzakelijk pijn en verdriet

Dankbaar om wat was
en veeleer dankbaar om wat niet was
omdat het me aanmoedigde
verder te zoeken
naar wat deze ruimte
niet te bieden had
schoonheid
verwondering
ontroering

Ik sluit de oude deur
met zachtheid
omdat een harde knal
nazinderen
trillen
scheuren
met zich mee brengt

Ik sluit de oude deur
niet met een plof
maar met zachtheid
wel vast besloten
de sleutel in het slot

Gedichten·Poëzie

Droomkasteel, zandkasteel of luchtkasteel

Dromen komen soms uit.
Maar jammer genoeg niet altijd.
Sommige dromen zullen nooit realiteit worden.

Zoals een golf soms in één ruk een zandkasteel het water in trekt en met de zee verdwijnt,
zo kom je plots tot het besef dat een bepaalde droom niet meer zal uitkomen.
Het moment van verandering is gekanteld naar een onmogelijkheid.

Soms leef je ook in een luchtkasteel.
Je denkt dat je een droom beleeft, maar de droom blijkt een illusie te zijn,
gesteund op leugens, te veel leugens.

Als je te veel zandkastelen en luchtkastelen hebt gezien,
dan kan je gedesillusioneerd raken, de moed opgeven,
de hoop op andere, echte droomkastelen opgeven.

Maar het is belangrijk om door te zetten, te blijven geloven.
Want ja, soms komen dromen uit.
Echt waar.

Maar het is de kunst om vertrouwen te hebben
waardoor je de droom kan los laten
zodat je stopt met het forceren van die droom.

Ja, ik heb er vertrouwen in en laat het los.

Ik weet het. Het is ontzettend moeilijk.
En toch. Op een gegeven ogenblik komt die ‘klik’ er.

Dan is het geen forceren meer om te vertrouwen,
dan is het geen forcerend loslaten meer.
Maar dan is het vertrouwen er echt,
en slaag je er ook in om het los te laten.

Gedichten·Poëzie

Enjoy this moment

Vriendschap is niet honderduit vertellen over jezelf
en hopen dat de ander je enthousiasme deelt.

De ander moet niet enthousiast zijn over wat je mee maakt,
of je interesse voor een hobby of iets anders delen.

Vriendschap is gewoon samen zijn.
Samen genieten van een nieuw moment. In stilte. In vreugde. In lachen.

De mooiste vriendschap is de vriendschap van degene
die samen met jou
nieuwe momenten wil creëren,
samen met jou
nieuwe herinneringen wil maken.

In plaats van oude momenten met anderen te herkauwen…

Net zoals kinderen doen.
Telkens nieuwe momenten creëren en genieten van dat ene nieuwe moment.

Gedichten·Poëzie

Veerkracht

Veerkracht, om telkens weer op te staan als het even wat minder gaat,
om het straaltje licht te blijven zien als de moed je in de schoenen zinkt.

Wendbaarheid, om met veranderende omstandigheden om te gaan,
om met soepelheid nieuwe situaties het hoofd te bieden.

Rust, in je hoofd
Stilte, in je hoofd
zodat je ontspannen je levenspad mag bewandelen.

Dat zijn mijn wensen voor jou, én mezelf, in het komende jaar.

Gelukkig nieuwjaar!

Liefs,

Inge

Gedichten·Poëzie

Nooit meer stil

De stilte van de bergen om me heen
zonder treinen
zonder auto’s
zonder industrie

En toch is het nooit stil
want de gedachten razen maar door in m’n hoofd

De stilte van de nacht duikt op
de sterren
de maan

En toch is het nooit stil
want dromen vullen steeds opnieuw m’n hoofd

Tot ik besluit te schrijven
m’n gedachten aan het papier toe vertrouw
zorgen verdwijnen
piekeren lost zich op

Ik blijf schrijven
en dan wordt het stil
in mijn hoofd

Een leeg hoofd

Stil