Gedichten·Poëzie

Oude deuren

Als oude deuren sluiten
openen zich nieuwe kansen

Ik sluit de oude deur
niet met een plof
maar met zachtheid
wel vast besloten
de sleutel in het slot

Ik sluit de oude deur
met zachtheid
ook al bracht de gesloten ruimte
hoofdzakelijk pijn en verdriet

Dankbaar om wat was
en veeleer dankbaar om wat niet was
omdat het me aanmoedigde
verder te zoeken
naar wat deze ruimte
niet te bieden had
schoonheid
verwondering
ontroering

Ik sluit de oude deur
met zachtheid
omdat een harde knal
nazinderen
trillen
scheuren
met zich mee brengt

Ik sluit de oude deur
niet met een plof
maar met zachtheid
wel vast besloten
de sleutel in het slot

Column·Het innerlijke leven·Verhalen

Onzekerheid

Ik ben van nature een rustig persoon.
Om die rust en harmonie te bewaren probeer ik onzekerheden
zoveel als mogelijk uit mijn leven te bannen.
Maar onzekerheden dragen soms ook kansen in zich.
Ze bieden de mogelijkheid tot vernieuwing en verandering.

We moeten niet veranderen om te veranderen, of ons vergalloperen in vernieuwing.
Ook al lijkt dat wel het devies van de huidige tijd.
Maar als je vast zit en de huidige omstandigheden bieden geen uitweg,
beloven geen kans op beterschap, ondanks de vele pogingen van geduld,
dan is het soms toch nodig om in te zetten op vernieuwing.

Het nemen van een risico opent dan deuren naar nieuwe bestemmingen,
die ongetwijfeld leiden tot beterschap.
Het verdragen van onzekerheid is dan een nieuwe eigenschap
die we moeten ontwikkelen, of zelfs omarmen.

Vertrouwen dat het goed komt, zonder krampachtig vast te houden,
maar een rustig loslaten van die angst,
in het rotsvast geloof dat wijsheid voortkomt uit rust,
en niet opgeslagen ligt in het maken van zorgen.

Ik laat de onzekerheid toe
zodat nieuwe mogelijkheden
zich in alle rust kunnen ontwikkelen.